قلم و کاغذ

من علاقه زیادی به دنیای دیجیتال دارم. با اینکه از یک نسل در مرحله گذار و به قولی نیمه دیجیتال بوده ام ولی تمامی نوشتنهایم، اکثریت خواندنهایم و تا حد بسیار معقولی، ارتباطات اجتماعیم از روی اینترنت انجام می شود. اصولا کاغذهایم را اسکن می کنم و به جز چند جلد کتاب در کتابخوانه ام نمی توانید پیدا کنید چرا که نسخه دیجیتالی اکثریت کتابها در یک فضای ذخیره دیجیتالی مجزا و رمزگذاری شده در اختیارم هست.

من در زمان تجزیه و تحلیل و یا خواندن اخبار، برای ثبت نکات مهمی که بعدا نقطه هایی می شوند که باید به نوعی با خطوط آنها را بهم وصل کنم همیشه از قلم و کاغذ استفاده می کنم. یک دلیلش اینه که قلم و کاغذ به من آزادی عمل می دهند تا هرآنچه که در ذهن مغشوش خودم دارم و یا می خوانم را سریع به برگه منتقل کنم و سپس به طراحی و حاشیه نویسی و درج افکارم در کنار مطلب بپردازم. متاسفانه هنوز تکنولوژی های دیجیتال یا به این حد ساده نیستند و یا بسیار گران هستند و فراگیر نشده اند که بتوانم به همین سادگی این دو یار دیرین، باهاشون کار کنم. قلم و کاغذ همچنان بهترین دوست من هستند. جالبه که در یک نظر سنجی در وبلاگ مشهور لایف هکر هم بسیاری شماره یک آنها قلم و کاغذ بوده است تا مثلا وسایل دیجیتالی و یا نرم افزارهای یاد داشت برداری و از این قبیل.

لازم به ذکره که من نهایتا این افکار رو به صورت پاکنویس در برنامه word وارد می کنم و اگر مشکل باشد اسکن می کنم تا در آینده بتوانم به آنها دسترسی داشته باشم. اما در مرحله چرکنویس همین خودکار ارزان قیمت و یک برگه کاغذ ناقابل بهترین نقطه شروع برای من هستند. هدف از نوشتن این مطلب این بود که بگویم اگر نیاز به تحلیل و تجریه مطالب خوانده شده دارید هرگز از قلم و کاغذ دریغ نورزید که باعث افزایش بسیار زیادی در بهره وری شما خواهد شد. همان زمان که می خوانید همان زمان هم عادت کنید افکارتون رو به روی کاغذ بیاورید.