پنج هفته تلاش کوبنده!

خب. 5 هفته گذشت و عجب هفته های جنجالی و پرهیاهویی برای من بود. از یه طرف همه چیز اینجا برام جالب بود و از در و دیوار عکس گرفتم و هنوزم دلم می خواد برم بیرون رو بگردم. مثلا وقت نکردم یه دل سیر برم تو فروشگاه های لباس و کفش و ببینم قیمتها چطوری شده و یا چه مدهایی برای عرضه هست هرچند یه بار رفتم میدان مادر در میرداماد که با دیدن اتیکت قیمتها، خدا رو شکر کردم که در سوئد زندگی می کنم!

اینجا هم تفریح کردم و هم کار و هم تونستم دوستان بسیار خوبی پیدا کنم. حاصل این 5 هفته، 3 کنفرانس بود که یکی در دانشکده مدیریت داشگاه تهران، یکی در دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران و دیگری هم در کرمان به خوبی برگزار شد و کرمان هم واقعا به من خوش گذشت و دوستان خیلی خوبی هم اونجا پیدا کردم. ایران بهشت آثار باستانی است.

دو کارگاه آموزشی هم داشتیم که به جز وبلاگ خودم و برادرم عملا مانور تبلیغاتی روش ندادیم ولی با این وجود اون ها هم به بهترین نحو انجام شد. این بار می خواستم تمام تلاشم رو بکنم که توی این مدت حدود چهار سال که نبودم همه اونایی که ایمیل زده بودند و می نالیدند که کسی نیست که اطلاعات بهشون بده و یا کسی به فکر بچه های داخل ایران نیست و از این حرفا، فرصت مناسبی باشه تا ببینیم کیا فقط حرف میزنن و کیا روی حرفشون می ایستن. به هر حال امیدوارم حرفها و سخنان من به دردشون خورده باشه.

می خواستم یک بار دیگر از همه کسانی که برای کنفرانسها دیودند، کار کردند، حالا چه دست و پا شکسته و چه با تمام قوا تشکر کنم. امیدوارم که بتونیم در آینده ای نزدیک اگر همه چیز به خوبی پیش بره، کارگاه های آموزشی مناسبی که به درد بچه های ایران زمین بخوره برگزار کنیم. دوره های بعدی همایش هم در سطح مدیران خواهد بود تا ببینیم خدا چه بخواهد. خیلی خوشحالم و یادتون باشه باید بخواهید تا کاری درست بشه.